Hartelijk Welkom in de Oelmühle.

Deerhounds

Op onze jaarlijkse reizen door de tuinen van Engeland, in het begin van de zeventiger jaren, bezochten wij regelmatig enkele van de in de zomer plaatsvindende landbouwtentoonstellingen, die een kleurrijk beeld van land en mensen lieten zien en een uitgebreid scala aan dieren. Ook honden waren op deze “Open shows” vertegenwoordigd. Hier zagen we onze eerste Deerhound. Een krachtige reu, serieus en zachtaardig kijkend, met veel haar en geweldige manen. We waren erg onder de indruk van dat eerste en toen ook enige exemplaar, maar het bleef bij deze ontmoeting en ook de eigenaar, uiteraard was het een toevalstreffer, kon ons met uitzondering van de rasnaam geen enkele informatie geven. Maar er was een boek: “Hoe moet ik een Deerhound opvoeden en trainen?” Het ouderwetse uiterlijk van dit ras beviel ons wel. Door andere indrukken raakte deze ontmoeting een beetje op de achtergrond. En gingen we met iets anders verder. In Herfordshire, dicht in de buurt van een Engelse bevriende familie, woonde de beroemde Ierse Wolfshond fokker Jenkins (Eaglescrag). De rest is bekend!

Via De Ierse Wolfshond als omweg ontmoetten we opnieuw de Deerhound. Jürgen Papenfuß kreeg voor zijn verjaardag de beroemde teef Ch Ardkinglas Zamora, die door omstandigheden gescheiden werd van onze vrienden B. Beine. We dachten eigenlijk niet aan fokken en zo gaven we Zamora aan de Kennel Quodlibet te huur voor de fokkerij. Echter, "Möhrchen" had in Kennel “Shamrock” al een nest en gelijk met Zamora kwam ook haar zoon Shamrock Cormac in ons bezit. Beiden stortten zich op onze lievelingskat en trokken aan haar, echter in dezelfde richting en zo bleef ze ongedeerd. Vervolgens volgde mijn straf en bleef het bij een eerste poging. Daarna werden ze de beste vrienden. Later kwamen er Deerhounds uit andere kennels erbij;

  • Ardkinglas, Großbritannien
  • Shanid, USA
  • Highstone, USA
  • Bellanagare, Holland
  • Secretis, Deutschland

Groot Karakter

Je hebt aardige mensen, die je de omgang met een Deerhound toewenst. Maar op de een of andere manier krijgen ze geen toegang tot dit ras. Alles lijkt een beetje ingewikkeld en een gedoe te zijn hier, alsmede op de Britse eilanden. Deerhounds zijn een eigen ‘volkje’ evenals de fokkers. De Deerhound is volledig op de mensen gericht, de fokker minder. En zo is de aankoop van een Deerhound altijd wat ingewikkelder geweest. In het tentoonstellingswezen, met name op de Britse Eilanden, kon men de evaluatie criteria nauwelijks begrijpen. Alsof er geen rassenstandaard was. Persoonlijke- of kennelvoorkeuren zouden hier toch geen rol mogen spelen. Het hebben van een bepaalde hoeveelheid eigenwijsheid kan niet worden ontkend door de Deerhoundmensen. Die wordt van de hond op het baasje overgebracht. Op een grote kampioenschapsshow in Wales werden Deerhounds als enige ras buiten beoordeeld, terwijl alle andere rassen in tenten zaten.
Het stroomde van de regen. Een duidelijker verschil heb ik van de Deerhoundsfans niet meer ervaren. Of ze ook racisten zijn, weet ik niet, maar het zijn allemaal grote karakters die zich nooit zullen aanpassen, zoals ook hun ras hiervoor volkomen ongeschikt lijkt in zijn edele, zachte, romantische ruwheid. Ons doel is om mensen aan deze prachtige honden te introduceren, wetende dat ze niet de populariteit van de andere rassen zullen krijgen. Deze bevinding maakt Deerhounds bijzonder kostbaar!

De nieuwkomer kan men alleen maar aanraden, zijn ogen en zijn gevoel te trainen en met het beste materiaal voor de fokkerij te beginnen. Het is het beste om helemaal opnieuw te beginnen en zich niet met zijn eerste lievelingshond op glad ijs te begeven. De kwaliteit die men gewoonlijk “Het Handje” noemt, is het juiste gereedschap van de aspirant-fokkers. Een talent dat overal sluimert en zelden gewekt wordt. Intussen zijn er al meer dan 30 jaren verstreken. We beleven nog steeds veel plezier aan onze honden, we hebben mooie en succesvolle honden gefokt en veel fokkers in binnen- en buitenland zijn met jonge Oelmühle Deerhounds gestart, zowel voor de fokkerij als voor de tentoonstellingen met grote successen.

Het jongste succes is Wild West von der Oelmühle (in Kennel Kilbourne, Engeland).